INSPIRATORIUM Ewy Wytrążek

“W zbroi nie jest dobrze ani wygodnie iść przez życie. I w zbroi trudno się pochylić nad sprawa, człowiekiem, potrzebą. I w zbroi trudno wyciągnąć ku górze szyję i popatrzeć na niebo, gwiazdy i marzyć.”

Piękne…

We live in a dog-eat-dog world.
Retoryka wojny jest obecna szczególnie w mediach, polityce i przenosi się na nasze codzienne życie. Czasami jak obserwuję ludzi (w podróżach) to odnoszę wrażenie, że uśmiech dla niektórych jest jedną
z trudniejszych rzeczy.
Masz rację, że trzeba zacząć od siebie, przestać się “zbroić”.
Sądzę, że związane jest to również z brakiem optymizmu.

Bardzo fajny wpis – dość krótki, ciekawie, ładnie napisany (momentami wręcz literacko) i w dodatku zwracający uwagę na coś istotnego i inspirujący do zmian na lepsze. Dopisuję do mojej osobistej listy wpisów z blogów, które coś znaczą i warte są zapamiętania i wykorzystania w życiu codziennym

Dla mnie najważniejszy był fragment o kompromisach, który wydaje się mieć szczególnie mocne odniesienia do związków. Tyle się mówi o tym, że dobry, trwały związek wymaga od ludzi gotowości do poszukiwania kompromisów. Nikt natomiast nie postuluje poszukiwania satysfakcjonującego obie strony rozwiązania. Czyżby było to nieosiągalne? Zbyt trudne? Należało do obrazu miłości idealnej, podczas gdy kompromisy to miłość praktyczna, “na każdą kieszeń”?

‘A może po prostu spotkajmy się i wspólnie poszukajmy rozwiązań, które są korzystne dla obu stron i zgodne z potrzebami. Nikt nie będzie musiał walczyć, nikt nie musi przegrać, nie ma kompromisu, który sprawia, że tak naprawdę żadna ze stron nie jest w pełni zadowolona…’

Przykro mi ale nie sadze aby bylo to mozliwe w systemie kapitalistycznym. Jest to podejscie idealistyczne i ze wszechmiar sluszne, jednak wymagaloby zmiany systemowej. Na tym etapie mozemy sobie porozmawiac teoretycznie o rezygnacji z retoryki wojennej, jednak w praktyce nic z tym sie nie da zrobic, dopoki bedziemy trwac w obecnym ‘ustroju’ kapitalistycznym, jezyk ze ‘Sztuki Wojny’ Sun Tzu pozostanie obowiazujacym

nie chcialbym zostac zle zrozumiany – zgadzam sie z tym, ze tego typu retoryka nie jest wlasciwa i powinno sie to zmienic, jednak nie wierze w to, ze tego typu zmiana moze zostac wymuszona, czy tez ‘wygadana’ i wprowadzona na zasadzie ‘myslmy piozytywnie i powtarzajmy sobie 10 razy dziennie przed lustrem – nie bede uzywal wojennego jezyka’, bo to nic nie da. Zyjemy w rzeczywistosci ‘religii kapitalistycznej’ i jezyk wojenny jest jej odbiciem, a nie jakims abstrakcyjnym i oderwanym bytem, poprzez zmiane ktorego mozna zmienic nastawienie ludzi do rzeczywistosci

Dzięki Ewo za miłe powitanie:)

Możecie do mnie pisać ‘drogi Sukcesie Osobisty?’ – koniecznie ze znakiem zapytania:)
Nawiązując do tego co napisałem….
Ogólne niezrozumienie, to bardzo częste zjawisko kiedy coś skomentuję ‘na szybko’ – ale niestety z czasem u mnie kiepsko ostatnio.
Obiecuje wszystko dokładnie wytłumaczyć na swoim blogu, jednak zajmie mi to trochę czasu, bo i temat jest bardzo obszerny.
Sprawa sprowadza się do rozumienia tzw. dynamicznego modelu społecznego i interakcji jakie zachodzą pomiędzy samym systemem społecznym a jego uczestnikami. 
‘Ludzkie zachowanie’(czyli owa teoretyczna win-win) będzie korzystne w każdej sytuacji, i jego przykłady znajdziemy we wszystkich ustrojach społecznych, włącznie z najgłębszymi reżimami komunistycznymi.
Jednakże – tak jak z gruntu chwalebna i jednak mająca wpływ w relacji dynamicznej – sama zmiana zachowań na poziomie jednostkowym ma bardzo ograniczony wpływ na funkcjonowanie samego systemu, który ze swej istoty wspiera zachowania do nich przeciwne: egoistyczne i nastawione na zysk. To trochę tak jak wybierać wodę łyżeczką z tonącego okrętu, z pewnością będzie tonął wolniej, ale różnica będzie niewielka. W czym tkwi problem? W braku ‘łączności’ pomiędzy ‘ludzkimi’ jednostkami, czyli braku efektywnego ujęcia systemowego i ‘religijnego’ tego typu akcji jednostkowych. Dokonać czegoś na tym polu próbuje ruch Zeitgeist, zbudowany wokół koncepcji Jaque’a Fresco i Josepha Petera, jednak jego zasięg jest wciąż nikły by mieć większy wpływ na kierunek w jakim zmierzamy jako gatunek ludzki. Jednak tutaj posuwamy się znaczenie dalej niż chciałem w tak z gruntu ograniczonej formie jaką jest komentarz, do komentarza komentarza:)

Jeśli chodzi o ‘język wojenny’, o którym wspominasz, to jego powszechny użytek jest niczym innym, jak odbiciem ducha czasów w jakich żyjemy, i dominującej ‘religii’ (wytłumaczę dlaczego używam słowa ‘religia’ w kontekście kapitalizmu w swoim wpisie we wtorek/środę) tych czasów. Pochodną fundamentalnej filozofii systemów kaplitalistycznych.
Występowanie tego zjawiska – które objawia się w postaci eksploatacji pracowników w od najniższych do najwyższych szczebli, wzrostem stratyfikacji społecznej i akumulacji kapitału w rekach coraz węższego grona posiadaczy – jest faktem, a nie opinią.
To trochę tak jakby oczekiwać, iż ’pozytywne’ zachowanie grupy osób, będących członkami aparatu systemu totalitarnego, doprowadzi do fundamentalnej zmiany tegoż sytemu. Ot oz nie stanie się tak – choć na pewno każde tego typu zachowanie będzie wartością pozytywna, która z kolei przy wystąpieniu odpowiedniego bodźca ‘religijno-organizacyjnego’ przyczyni się do rozbicia tegoż systemu i zastąpienia go przez inny.
Co do samego ustroju kapitalistycznego, czyli tego w którym przyszło nam żyć.
Większość ludzi uważna – i ma do tego oczywiście święte prawo – iż system kapitalistyczny ze swej istoty dąży do polepszenia się ‘jakości’ jaką obywatel otrzymuje na wyjściu, a problemy jakie pojawiają się po drodze – korupcja, stratyfikacja społeczna, frustracja, przestępczość etc etc – to tylko skutki uboczne będące pochodna niedoskonałego wprowadzania systemu optymalnego dla rozwoju ludzkości
Inna grupa – należał do niej min. E. Fromm, należy N. Chomsky, P. Joseph i wielu wielu innych …. + ja maluczki:) – twierdzi, ze to sam system obarczony jest błędem fundamentalnym. I sama zależność rozwój kapitalistyczny > konkurencyjność > dobro człowieka, jest z gruntu fałszywa. Liczne eksperymenty, w tym ten, w którym sami jesteśmy szczurami doświadczalnymi, dowodzą, że mają oni rację. Nagle okazuje się – pomimo że pisał o tym Marx wieki temu – że iminentną cechą ustroju kapitalistycznego jest dążenie do monopolizacji wszystkiego, skumuluowanie kaptitału w rękach bardzo wąskiego grona ludzi rządzących. W takim rozumieniu – z punktu widzenia akumulacji kapitału – różnica pomiędzy radzieckim komunizmem a naszym rodzimym kapitalizmem, polega jedynie na tym, kto i w jaki sposób monopolizuje kapitał, a nie na fundamentalnych różniacach wartości. Komunizm radziecki był jedynie wykorzywioną formą kapitalizmu, gdzie obiecano szaremu obywatelowi równą dystrybujcję dóbr, podczas gdy tak naprawdę wszystko zostało zmonopolizowane przez rządzącą klikę.

Ten ustrój nie sprawdził się w żadnej jego formie – od najbrutalniejszych do najbardziej łagodnych, i twierdzę, że sprawdzić się nie może. Jesteśmy dziećmi ekonomii szkoły chicagowskiej Miltona Friedmana, która właśnie na naszych oczach ponosi sromotną klęskę, choć może nie do końca widać to gołym okiem. Gdybyśmy mieli mierzyć wartość systemu ekonomicznego na podstawie sztucznej skali wartości, jakiej sam dostarcza, i wedle jakiej zawsze sam siebie mierzył, zobaczymy że jest to jeden wielki bankrut.

Witaj,

Ewo,

Ja Tobie niczego nie zarzucam, napisalem tylko komentarz wg mnie jak najbardziej zwiazany z sytuacja i probowalem ‘wytlumaczyc’ dlaczego tego typu jezyk w ogole panuje. Jak bowiem, mozna wyobrazic sobie rozwiazywanie problemu nie znajac jego przyczyny? Jedyne co chcialem osiagnac to ‘wgryzc’ sie glebiej w temat i sprobowac siegnac do zrodla problemu, a nie ‘klocic’
Napisalem wiec
a/ ze ‘jezyk wojenny’ jest pochodna systemu w ktorym zyjemy i tak dlugo sie nie zmieni jak dlugo bedzie panowal
b/ nie zmieni sie dopoki sam system sie nie zmieni
naprawdę żadna ze stron nie jest w pełni zadowolona’
Mozemy sie zmieniac na poziomie jednostkowym i powinnismy to robic – zgadzam sie tutaj z Toba w pelni.
Wiec nie ma tutaj konfliktu – byc moze uzylem zlego (wojennego?) jezyka i powstalo wrazenie, ze w jakis sposob zarzucam Ci cos. Sam odmawiam retoryki wojennej, jednak niestety wspolczesne spoleczenstwo zbudowane jest na wartosciach przeczacych takiemu stanowisku i tego typu podejsci – czy to w polityce, biznesie, czy w zwiazkach osobistych – jest rzadkie, i rzadkie bedzie poty dopoty, retoryka wojenna bedzie ‘dominujaca religia’.
Dziekuje ze w ogole odpowiedzialas i opublikowalas moj komentarz. Oczywiscie zapraszam do siebie.

Wszystkiego Dobrego

JJ